Editörler :
01 Haziran 2011 14:54   


Anksiyete Bozukluğu Var Hayatımı Karartmak Üzereyim.

Herkese merhaba kimseye söyleyemiyorum sıkıntılarımı lütfen artık dayanamıcam .23 yaşında bir rkeğim işletme fakültesi mezunuyum askerliğimi yaptım eylülde düğüüm var ama ben şuanda hayatımın kararmasını izliyorum.askere gitmeden önce rahatsızlığım tam anlamıyla baş gösterdi.sıkıntı yapan herşeye takan dert eden bir kiiliğim vardı olayları büyütürdüm her lafa takılırdım askerlik sıkıntısıyla vücut sağlığımı bozmaya kadar gitti.çok ağır ilaçlar kullandım askerlik boyuncada 15 gün önce döndüm askerden lütfen yardımcı olabilecek varmı?ailemin sağlığı orta seciyede maddi anlamdada büyük bi sıkıntımız yok ama en sıkıntı arıyorum küçük kardeşim çalışsın başarılı olsun benim gibi olmasın istiyorum kafama takıyorum annemde panik atak var ona üzülüyorum ben evlenip gidince napıcak diyorum babam yaşlandı diye üzülüyorum.sürekli başım dönüyor gün boyunca esniyorum hiç bişeye gülmüyorum hiç bişey beni mutlu etmiyor herşey yoruyor gözümde büyüyor.şimdi ise en büyük sıkıntım işim yok eylülde düğün var atama olmazsa özelde çalışıcam ama panik ve heyacanım var bu şekilde iş bulabiliceğimi sanmıyorum elim ayağıma dolanıyor artık o seviyeye geldim.hreşey çok karılşık ne desem bilmiyorum yoruldum sizce bu kadar zormu hrşey herkes yaparken ben niye yapamıyorum biraz konuşabilirmiyiz bunların üzerine.BİRDE LÜTFEN VAKİT GEÇİRMEK İÇİN BANA KÖTÜ ŞEYLR YAZMAYIN ZATEN İYİ DEĞİLİM BENİ ÜZMEK SİZE BİŞEY KAZANDIRMAZ

01 Haziran 2011 14:58

kogut
Şube Müdürü

Bi kedide küçük bir yaraya bi insanın aksayan ayağına durumu kötü olan tanımadığım insana herşeye üzülüyorum herşeyeee.ve bunları anlatırken ağlıyorum kndime hakim olamıyorum ben evin erkeği olucam hayatla mücadele etmek dimdik durmak istiyorum

01 Haziran 2011 16:57

351684
Aday Memur

bende benzer sorunlar yaşıyorum allah yardımcımız olsun

01 Haziran 2011 22:26

meraklikiz
Yasaklı

sinirlerin yıpranmış senin.sinirlerini kuvvetlendirecek takviyeler kullan.gerekirse ilaç desteği al.maneviyatını yükseltecek şeyler yap.tek taraflı ilaç vs ile bunun üzerinden gelemezsin.kendine acımayada son ver.

01 Haziran 2011 23:19

zeki.müren
Daire Başkanı

babamın vefatından sonra kalp çarpıntısı ve denge bozukluğu problemleri yaşamaya başladım. gittiğim dahiliyeci psikiyatriste yönlendirdi. doktor, "anksiyete bozukluğu teşhisi" koydu. 1 yıl ssri türünden bir ilaç kullandım. o 1 yıl boyunca her şey süperdi. kişiliğim bile değişti. sabah 8'de sevgi kelebeği gibi yataktan kalkıyordum. günde 4 saat uyku yetiyordu. 1 yılın sonunda ilacı kontrollü olarak kestik. işte o zaman şaftı kaydırdım, baş dönmesi, derealizasyon, terleme, titreme, elektrik çarpması gibi arada irkilme vs vs. hayatımın en kötü 2 ayını geçirdim. tekrar doktora gittim, bu sefer de başka bir ilaç verdi. 6 ay onu kullandım, pek etki göstermedi. bu süre zarfında bayılıp kalırım diye dolmuşa binemedim, evden çıkıp arabaya biniyordum. arabadan inip 50 metre yürüsem kan ter içinde kalıyordum, kendimi tekrar araba zor atıyordum. beyin kanaması geçirme korkusu, denge bozukluğu, boşluk hissi, kalp çarpıntısı... bu arada da internette forumları geziyordum, ilk kullandığım ilacın yan etkilerinden bahsediliyordu. tekrar kullanmak istemedim. hayatım rezil bir kısır döngüdeydi. bir şey yapmam lazımdı çünkü yaşamın bir anlamı kalmamıştı. bitki gibi yaşıyordum. ha bu arada ikide bir gidip ekg de çektiriyordum. her seferinde taşikardi çıkıyor. doktora gidip ekg çektiriyorum, bir şey yok diyor, bu sefer yard. doçente gidiyorum, o da bir şey yok diyor, en son bir prof. a gittim, o da haliyle bir şeyin yok dedi.

şu anda ilaçları keseli herhalde 6 yıl oldu, hayatım da düzende çok şükür. nasıl oldu dersen, en sonunda isyan ettim, baktım böyle yaşamın anlamı yok, ulan ölürsem ölürüm dedim ve kendimi spora verdim. oturduğum eve 300 m kadar uzakta spor salonu vardı. oraya yazıldım. spora gitmeden önce abdest alıyordum, ölürsem en azından abdestli öleyim diye:)) tam olarak ne kadar devam etti hatırlamıyorum ama bir dönem sonra sersemlik hissi, baş dönmesi, bayılma korkusu falan yavaş yavaş azaldı. baktım ölmüyorum, biraz daha zorlayayım kendimi, herhalde az zorluyorum diye düşünmeye başlamıştım. günde 4 saat bisiklete bindiğim oluyordu. hatta bir dönem sabah koşuyordum, öğlen ağırlık çalışıyordum, akşam yüzüyordum. yine bir şey olmadığını görünce koyverdim gitti. üzerinden kaç yıl geçti, allaha şükür bir daha o tip sıkıntılar yaşamadım. galiba beni kurtaran, "bu da yaşamak mı lan, hayatının en güzel yılları boş boş geçiyor" diye kendimi gaza getirip spora başlamam oldu.

sizde de panik bozukluk varmış, herhalde birkaç kere siz de ekg çektirmişsinizdir:) naçizane tavsiyem, önce bir checkup yaptırıp spora yapmanıza mani olacak bir hastalığınız var mı, bir öğrenin. sonra da spora başlayın. merak etmeyin, ölmeyeceksiniz, insan vücudu o kadar güçsüz değil.

ben iyileştim, siz de iyileşeceksiniz.

02 Haziran 2011 16:23

simya75
Aday Memur

arkadaşım neden destek almıyorsun.psikyatr uzmanları bunlar için var lütfen tek yapman gerekn bir psikyatri uzm görünmen.hayatın güzel taraflarını görmen için tek ihtiyacın destek alman .belliki tek başına aşamıyorsun bence vakit kaybetme...düğününde varmış bak yeni bir hayata sağlıkla başla ..yoksa evlilikle bşka sorunlarda eklenince kalkamazsın altından ..

04 Haziran 2011 09:15

asi tutku
Kapalı

arkadaşım umarım hastalığın düzelir burda bi arkadaş ferhatçaydı galiba ofelya thomas diye birinden bahsetmişti ben okumuştum netten araştırıp bulabilirsin ankaradaymış kendisi ferhatçanın arkadaşı gitmiş çok iyi gelmiş ona 1 günde panik atağa son veriyomuş inşalalh hastalığın düzelir sağlıklı bir ömür geçiririsin

04 Haziran 2011 09:55

asi tutku
Kapalı

http://forum.memurlar.net/konu/962578/ buraya yazmış ferhatça arkadaşımız inşallah düzelirsin kogut özelinede attım ama burayada yazıyım dedim

05 Haziran 2011 10:40

kogut
Şube Müdürü

arkadaşlar tedavi aldım ama ondada biraz doktor kurbanı oldu zanax diye bir ilaç var bazıları bilir uyuşturu dozunda bir hap çok sıkıntılılarda günde 1 verilir bana 3 verildi düşünün bu doktorun hatasıymış bunu 2 ay sonra ikiye indirdik ve askerde askeri doktor ilacımı birden kesti ve vermedi kullanamazsın bunu dedi 2 gün sonra bayılıp yere yığıldım.artık doktorlar gözümde bitti 3 sene önce spor yapıyordum fitness ve body çalışıyordum.

düşünün askerden gelmiş bir genç 15 gün oldu ama ben evde yatağımda oturuyorum bütün gün.insan içine çıkmaktan çekiniyorum dışarı çıkınca kasılıyorum.tekrar doktora giderek ailemi üzmek istemiyorum iyiymiş gibi yapıp sahte gülücükler dağotıyorum halbuki bütün gün dişlerimi sıkarak geziyorum. asi tutku baktım biraz araştırdım ama biliyorum bazıları daha çok takıntılı hale getirdi yazmış kullananlar

05 Haziran 2011 11:39

asi tutku
Kapalı

neyi kullananlar anlamadım bu doktorda zaten panik atak hastasıymış o doktor bunun sayesinde kurtulmuş bende araştırdım netten hipnoz yapıomuş galiba gerçekten kurtulanlar varmış ne kadar doğru bilmiyorum inşallah düzelirsin inşallah eski mutluluğuna kavuşursun

05 Haziran 2011 23:01

halicarnasos
Kapalı

bulabilirsen bi kitap tavsiye edebilirim, o popüler kişisel gelişim kitaplarından değil merak etme, airon back in iyi hissetmek die bi kitabı..

24 Haziran 2011 00:04

leman0024
Aday Memur

geçmiş olsun öncelikle. tavsiye sadece benımkısı.hayatın kaygıları endişe herkesın hayatında var.yanı kımısının annesı babası yok kımısı maddı proplemler yada daha bebekken allah bı dert verıyor hastalıklarla mucadeler verıor herkesın ımtıhanı ayrı ayrı. hayat şartları ınsanların gücünü tüketebılıyor.ınsan ne kadar manevıyatı kuvvetlıyse o derece sabır gösterebılıyor şer de allahtan hayırda allahtan.insanın gücü herseye yetmıor.gönlü istıor aklı yetıyor ınsanoğlunun ama elde etmek ıcın gücü yetmıor bazen.bu yüzden allahtan herseye karşı sabır dılemelı dua etmelı herseyın allahtan geldıgını bılmelı.dualara sıgınmalı bence en büyük terapi. tabıkı psikolojık olarak sıkıntısı gıdermek ıcın de doktorlardan yardım almalı.ama doktorlarda bı yere kadar ınsan kendı kendısının doktoru olmaya calısmalı sıkıntılarını aşabılceğine kendını ınandırabılmelı.zor bi süreçtir belkı ama insanın hayatta güçlü olmaktan başka çaresı yoktur. ya kazanmak ıcın büyük çaba sarf etmelı yada mucadele vermezse kaybetmektir sonu.manevıyata yüklenmelısın doktorun verdği ilaçları da kullanmalısın.senden daha aşağdıa olan ınsanları düşünmelisin nefes alabılmek bıle büyük bır nımettır.şükretmeye çalısmalısın. geçmiş olsun.allah kolaylık versın.

24 Haziran 2011 23:16

mustaçelik
Aday Memur

Merhaba

Anlattığınız kadarıyla kaygı düzeyinizin yüksek olduğu anlaşılıyor. Yorgunluk, ağlamalar, kendine güvensizlik, gelecek kaygıları ise depresyon belirtileri. Bunun için iki tedavi yöntemi var.

Birincisi ilaç tedavisi. Burada aklınıza gelen bu tür olumsuz düşünceleri azaltacak ve sorunları daha az umursamanızı sağlayacak bir ilaçtan fayda görürsünüz. Bunun için bağımlılık yapmayan ve yan etki riski düşük bir antidepresan ilaç başlanması gerekiyor ve fayda görmeniz durumunda bir yıl kadar düzenli kullanmanız gerekebilir. Bunun yanında ilk günlerde sizi rahatlatacak bir ilacı kısa süre kullanıp sonra kesmeniz faydalı olabilir. Xanax yanlış bir tercih değil. Dozu da kullanılan sınırlarda. Fakat kesme biçimi yanlış olmuş. İki haftada bir yarım azaltıp kesseydiniz bu kadar yan etki olmazdı.

İkinci tedavi şekli psikoterapi. Zahmetli bir yöntem çünkü aylar boyunca her hafta düzenli olarak devam etmeniz gerekli. Tabii bu kadar zaman ayırabilecek psikiyatrist bulmak da zor.

Sonuç olarak ilaç tedavisi sizde belirgin fayda sağlayacaktır. Bunun için bir psikiyatri uzmanına başvurmanız gerekli. Bir de bulunduğunuz yerde üniversite hastanesi varsa psikoterapi şansını deneyebilirsiniz.

Geçmiş olsun

Dr Mustafa Çelik

Psikiyatri Uzmanı

30 Haziran 2011 13:51

@1DEN -1E@
Kapalı

geçen yaz sonu başladı bende değişim.ehliyet almaya karar vermiştim aldımda.arabada aldım.hayatım düzenli...ama ben sürekli kaygılı...sonra cilt reaksiyonları başladı sırtımda kabartı ve şiddetli kaşıntı....cildiyeye gittim doğal olarak...psikiatriye yönlendirdi....kaygı bozukluğu teşhisiyle tedavi aldım bir süre....şimdi artık araba kullanabiliyorum....mutluluğu neye endekslediğimize bağlı sanırım bu sorunlar birazda....bir şeyler yolunda gitmeyince yada yoksunluk oluşunca kaygı başlıyor.....

07 Temmuz 2011 11:43

_ayse_81
Kapalı

geçmiş olsun, kendindeki değişikliklerin farkındaysan sağlıklısındır geçici bi durum olduğunu düşünüyorum.. bilinç altına attığın bir olay aslında seni çok üzmüş farkında değilsin bence bunu düşünüp ortaya çıkarmalı ve halletmelisin, bende böyle oluyor çünkü...

08 Şubat 2013 11:29

eray816
Aday Memur

benim hayatım bu hastalık yüzünden karardı sanırım. zeki.muren abiminin başına gelenler banada geliyor. arada titriyorum, ilacımı 2 gün almazsam baş dönmeleri kulağımdan vakumla çekiyorlar falan. bende spora başlamayı düşünüyorum, nekadar faydası olur onuda bilemiyorum. ALLAH herkesin yardımcısı olsun...

13 Temmuz 2017 09:47

antijen01
Aday Memur

babamın vefatından sonra kalp çarpıntısı ve denge bozukluğu problemleri yaşamaya başladım. gittiğim dahiliyeci psikiyatriste yönlendirdi. doktor, "anksiyete bozukluğu teşhisi" koydu. 1 yıl ssri türünden bir ilaç kullandım. o 1 yıl boyunca her şey süperdi. kişiliğim bile değişti. sabah 8'de sevgi kelebeği gibi yataktan kalkıyordum. günde 4 saat uyku yetiyordu. 1 yılın sonunda ilacı kontrollü olarak kestik. işte o zaman şaftı kaydırdım, baş dönmesi, derealizasyon, terleme, titreme, elektrik çarpması gibi arada irkilme vs vs. hayatımın en kötü 2 ayını geçirdim. tekrar doktora gittim, bu sefer de başka bir ilaç verdi. 6 ay onu kullandım, pek etki göstermedi. bu süre zarfında bayılıp kalırım diye dolmuşa binemedim, evden çıkıp arabaya biniyordum. arabadan inip 50 metre yürüsem kan ter içinde kalıyordum, kendimi tekrar araba zor atıyordum. beyin kanaması geçirme korkusu, denge bozukluğu, boşluk hissi, kalp çarpıntısı... bu arada da internette forumları geziyordum, ilk kullandığım ilacın yan etkilerinden bahsediliyordu. tekrar kullanmak istemedim. hayatım rezil bir kısır döngüdeydi. bir şey yapmam lazımdı çünkü yaşamın bir anlamı kalmamıştı. bitki gibi yaşıyordum. ha bu arada ikide bir gidip ekg de çektiriyordum. her seferinde taşikardi çıkıyor. doktora gidip ekg çektiriyorum, bir şey yok diyor, bu sefer yard. doçente gidiyorum, o da bir şey yok diyor, en son bir prof. a gittim, o da haliyle bir şeyin yok dedi.

şu anda ilaçları keseli herhalde 6 yıl oldu, hayatım da düzende çok şükür. nasıl oldu dersen, en sonunda isyan ettim, baktım böyle yaşamın anlamı yok, ulan ölürsem ölürüm dedim ve kendimi spora verdim. oturduğum eve 300 m kadar uzakta spor salonu vardı. oraya yazıldım. spora gitmeden önce abdest alıyordum, ölürsem en azından abdestli öleyim diye:)) tam olarak ne kadar devam etti hatırlamıyorum ama bir dönem sonra sersemlik hissi, baş dönmesi, bayılma korkusu falan yavaş yavaş azaldı. baktım ölmüyorum, biraz daha zorlayayım kendimi, herhalde az zorluyorum diye düşünmeye başlamıştım. günde 4 saat bisiklete bindiğim oluyordu. hatta bir dönem sabah koşuyordum, öğlen ağırlık çalışıyordum, akşam yüzüyordum. yine bir şey olmadığını görünce koyverdim gitti. üzerinden kaç yıl geçti, allaha şükür bir daha o tip sıkıntılar yaşamadım. galiba beni kurtaran, "bu da yaşamak mı lan, hayatının en güzel yılları boş boş geçiyor" diye kendimi gaza getirip spora başlamam oldu.

sizde de panik bozukluk varmış, herhalde birkaç kere siz de ekg çektirmişsinizdir:) naçizane tavsiyem, önce bir checkup yaptırıp spora yapmanıza mani olacak bir hastalığınız var mı, bir öğrenin. sonra da spora başlayın. merak etmeyin, ölmeyeceksiniz, insan vücudu o kadar güçsüz değil.

ben iyileştim, siz de iyileşeceksiniz.


zeki.müren, 9 yıl önce - Alıntıya git

Sizde göğüs sıkışması, yanması var mıydı?

14 Temmuz 2017 15:01

2017.ekonomik.krizi
Daire Başkanı

Ocean Omega 3 Şurup kullanın,eczanelerde fiyatı 48 lira.Hem kalbe faydalı hem depresyona ve insanı rahatlatıp gerginlikten de koruyor.

27 Temmuz 2017 22:14

antijen01
Aday Memur

babamın vefatından sonra kalp çarpıntısı ve denge bozukluğu problemleri yaşamaya başladım. gittiğim dahiliyeci psikiyatriste yönlendirdi. doktor, "anksiyete bozukluğu teşhisi" koydu. 1 yıl ssri türünden bir ilaç kullandım. o 1 yıl boyunca her şey süperdi. kişiliğim bile değişti. sabah 8'de sevgi kelebeği gibi yataktan kalkıyordum. günde 4 saat uyku yetiyordu. 1 yılın sonunda ilacı kontrollü olarak kestik. işte o zaman şaftı kaydırdım, baş dönmesi, derealizasyon, terleme, titreme, elektrik çarpması gibi arada irkilme vs vs. hayatımın en kötü 2 ayını geçirdim. tekrar doktora gittim, bu sefer de başka bir ilaç verdi. 6 ay onu kullandım, pek etki göstermedi. bu süre zarfında bayılıp kalırım diye dolmuşa binemedim, evden çıkıp arabaya biniyordum. arabadan inip 50 metre yürüsem kan ter içinde kalıyordum, kendimi tekrar araba zor atıyordum. beyin kanaması geçirme korkusu, denge bozukluğu, boşluk hissi, kalp çarpıntısı... bu arada da internette forumları geziyordum, ilk kullandığım ilacın yan etkilerinden bahsediliyordu. tekrar kullanmak istemedim. hayatım rezil bir kısır döngüdeydi. bir şey yapmam lazımdı çünkü yaşamın bir anlamı kalmamıştı. bitki gibi yaşıyordum. ha bu arada ikide bir gidip ekg de çektiriyordum. her seferinde taşikardi çıkıyor. doktora gidip ekg çektiriyorum, bir şey yok diyor, bu sefer yard. doçente gidiyorum, o da bir şey yok diyor, en son bir prof. a gittim, o da haliyle bir şeyin yok dedi.

şu anda ilaçları keseli herhalde 6 yıl oldu, hayatım da düzende çok şükür. nasıl oldu dersen, en sonunda isyan ettim, baktım böyle yaşamın anlamı yok, ulan ölürsem ölürüm dedim ve kendimi spora verdim. oturduğum eve 300 m kadar uzakta spor salonu vardı. oraya yazıldım. spora gitmeden önce abdest alıyordum, ölürsem en azından abdestli öleyim diye:)) tam olarak ne kadar devam etti hatırlamıyorum ama bir dönem sonra sersemlik hissi, baş dönmesi, bayılma korkusu falan yavaş yavaş azaldı. baktım ölmüyorum, biraz daha zorlayayım kendimi, herhalde az zorluyorum diye düşünmeye başlamıştım. günde 4 saat bisiklete bindiğim oluyordu. hatta bir dönem sabah koşuyordum, öğlen ağırlık çalışıyordum, akşam yüzüyordum. yine bir şey olmadığını görünce koyverdim gitti. üzerinden kaç yıl geçti, allaha şükür bir daha o tip sıkıntılar yaşamadım. galiba beni kurtaran, "bu da yaşamak mı lan, hayatının en güzel yılları boş boş geçiyor" diye kendimi gaza getirip spora başlamam oldu.

sizde de panik bozukluk varmış, herhalde birkaç kere siz de ekg çektirmişsinizdir:) naçizane tavsiyem, önce bir checkup yaptırıp spora yapmanıza mani olacak bir hastalığınız var mı, bir öğrenin. sonra da spora başlayın. merak etmeyin, ölmeyeceksiniz, insan vücudu o kadar güçsüz değil.

ben iyileştim, siz de iyileşeceksiniz.


zeki.müren, 9 yıl önce - Alıntıya git

Size ulaşmamgerekiyor. Sitedeaktif msiniz?

21 Ekim 2017 19:27

hayat59
Aday Memur

Öncelikle şunu belirtmek istiyorum.Sosyal fobi kader değil sadece bir korku hastalığıdır.Bu problemi aktif olarak siz çözeceksiniz.Eğer hiç bir girişimde bulunmaz bu benim kaderim derseniz,kabuk tutmuş bu yarayı kendiliğinden iyileşmesini beklerseniz bu bekleyiş ömrünüzün sonuna kadar sürebilir.Günün birinde bir kurtarıcı beklemek bir hayaldir.Diyeceğim o dur ki çözüm yine siz dedir.Bu problemi siz isterseniz ve inanırsanız ve caba gösterirseniz çözülmek iş den değildir.Öyleyse içiniz de ki devi uyandırıp yola koyulup ve kendi omzunuza tırmanın.BURDAN öğrenebilirsiniz.İnanın 3 ay gibi bir zaman dilimin de kurtulduğunuza siz de inanamıyacaksınız.SOSYAL FOBİDEN kurtuluşunun reçetesi sizin düşünceleriniz olacaktır.Yani yemekle, içmekle değil beyninize yönlendireceğiniz pozitif düşünceler olacaktır.Spor olsun,bitkisel ilaçlar olsun sadece bu işi geçiştirmekten başka işe yaramıyor.Ben diyorum ki seni rahatsız eden düşüncelerle yüzleş sonra bu bilinç altına yerleşmiş olumsuz düşünceleri kazımak kalıyor.İş de sen de bu bu yöntem ve teknikleri öğrenerek yok et.Hadi geç kalmış sayılmazsın.

23 Ekim 2017 14:17

hayat59
Aday Memur

Bak ey biçareli sosyal fobili!Telaş etme çünkü senin hatırına gelen bilinç altına yerleşen sadece hayal ürünüdür.Bilakis sen doğuştan bugüne yaşadığın evrelerde sen tek başına bu hastalığa kavuşmadın.Ailenle ve çevrenle bu hastalığa bu kavuştun.Şimdi ki aklınla şuurunla bu musibeti engelleyebilirdin değil mi?Kendini hiçbir zaman suçlama.

Senin başın böyle çağrışım fikirlere açık ise telaş etme.İntiba geldiği zaman dön önem verme.Aman ne kusur ettim deyip tetkiklerde meşgul olup durma;ta o zayıf münasebet fobin senin dikkatine payda etmesin.Zira teessür gösterdikçe,ehemmiyet verdikçe seni o zayıf hatırın melekeye döner.Hastalığa döner.Eğer bu sosyal fobin tekrar ede ede bilinç altına yerleşirse ilerde bedenen ve ruhen kilitlenme noktasına gelebilirsin.Sonuç olarak her şey senin elinde.Başarılı olamıyorsan sana yardım etmek istiyorum.Onun gel birlikte çözelim.

Toplam 25 mesaj
 
ANKET
Müze kararının iptal edilmesini ve Ayasofya'nın yeniden cami olarak ibadete açılması kararını;