Madem çözüm aranıyor, en kestirme yolu söyleyeyim: çocuk sahibi olan anne babalara emeklilikleri dolana kadar maaşlı izin verelim. İşe gelme zorunluluğu da olmasın. Maaş yatsın, primler işlensin, sistem kendi kendine yürüsün.
Bunu ironi olarak söylüyorum ama tartışmalara bakınca bu ironiyi ciddi ciddi talep edenlerin sayısı az değil. Çünkü konuşulan şey çocuk değil, aile politikası değil; açıkça çalışmadan gelir elde etme beklentisi.
Sosyal devlet çalışmamayı finanse etmez. Sosyal devlet sistem kurar. Gerçek destek maaş dağıtmakla değil, altyapı oluşturmakla olur.
0?3 yaş arası için ücretsiz ama güvenceli izin verilir. Kadro devam eder, sigorta yatar, iş güvencesi korunur. Maaş ödenmez. İsteyen bu hakkı kullanır, isteyen çalışmaya devam eder. Kimseye zorla bir tercih dayatılmaz.
3 yaş sonrasında devlet destekli, erişilebilir ve nitelikli kreş sistemi kurulur. Kreş yok, bakıcı pahalı gibi gerekçeler ortadan kalkar. Anne baba çalışma hayatına fiilen ve eşit şekilde dönebilir.
Emeklilikte ise çocuk büyütülen süreler için prim veya yaş avantajı sağlanır. Destek kısa vadeli maaşla değil, uzun vadeli ve adil bir mekanizmayla verilir.
Böyle bir sistem hem devletin altından kalkamayacağı mali yük oluşturmaz, hem çalışanla çalışmayan arasındaki dengeyi bozmaz, hem de maaş alıp fiilen çalışmama tartışmasını kökten bitirir.
Aksi hâlde yapılan her şey popülizmdir. Sorun çözülmez, sadece ertelenir ve bedelini yine çalışanlar öder.
Madem çözüm aranıyor, en kestirme yolu söyleyeyim: çocuk sahibi olan anne babalara emeklilikleri dolana kadar maaşlı izin verelim. İşe gelme zorunluluğu da olmasın. Maaş yatsın, primler işlensin, sistem kendi kendine yürüsün.
Bunu ironi olarak söylüyorum ama tartışmalara bakınca bu ironiyi ciddi ciddi talep edenlerin sayısı az değil. Çünkü konuşulan şey çocuk değil, aile politikası değil; açıkça çalışmadan gelir elde etme beklentisi.
Sosyal devlet çalışmamayı finanse etmez. Sosyal devlet sistem kurar. Gerçek destek maaş dağıtmakla değil, altyapı oluşturmakla olur.
0?3 yaş arası için ücretsiz ama güvenceli izin verilir. Kadro devam eder, sigorta yatar, iş güvencesi korunur. Maaş ödenmez. İsteyen bu hakkı kullanır, isteyen çalışmaya devam eder. Kimseye zorla bir tercih dayatılmaz.
3 yaş sonrasında devlet destekli, erişilebilir ve nitelikli kreş sistemi kurulur. Kreş yok, bakıcı pahalı gibi gerekçeler ortadan kalkar. Anne baba çalışma hayatına fiilen ve eşit şekilde dönebilir.
Emeklilikte ise çocuk büyütülen süreler için prim veya yaş avantajı sağlanır. Destek kısa vadeli maaşla değil, uzun vadeli ve adil bir mekanizmayla verilir.
Böyle bir sistem hem devletin altından kalkamayacağı mali yük oluşturmaz, hem çalışanla çalışmayan arasındaki dengeyi bozmaz, hem de maaş alıp fiilen çalışmama tartışmasını kökten bitirir.
Aksi hâlde yapılan her şey popülizmdir. Sorun çözülmez, sadece ertelenir ve bedelini yine çalışanlar öder.
cihan27