Bir arkadaşımız bura da "Memurla Dalga Geçilmesi" başlıklı bir konu açmış!
Memurla dalga geçmiyorlar, Onlar vazifeleri ne ise onu yapıyorlar! Malum sendikalar kendilerine kayıtlı üyelerin, son günlerin popüler deyimiyle; kamu işverenine karşı sesini yükseltmesine veya tepki göstermesi set çekiyorlar. Sendika değil de, bir çeşit ön alma, yumuşatma mekanizması gibiler. Çünkü onların vazifesi bu, onlara verilen görev bu!
Asıl Kamu çalışanı kendisiyle dalga geçiyor sanki! Bunu bir karşılaştırma ile açıklayayım. Bakınız hepimiz annemizi, babamızı ailemize çok severiz! onlar için yeri gelirse herşeyi göze alırız değil mi? Ailemizden herhangi biri bu sendikaların yıllardır bize verdiği zararın %1'ni verseydi, çoktan aramız bozulmuştu o aile ferdiyle! Belki de çoktan ilşkimizi kesmiştik değil mi?
Peki bu bitmeyen sendika sevgimize ne demeli? Bu korkunun kaynağı ne? ya da bu ne bağlılık? Bu toksit ilişkinin sebebi ne?
Yahu tamamen ayrılmıyorsanız bile geçici olarak ara verin bu sendika üyeliklerinize! Bakınız insanlar bile ilişkilerinde bir ayrılıp, tekrar başarabiliyorlar. Eminim sizler de başarabilirsiniz arkadaşlar. Artık bir hamle yapın, yapalım ki yılbaşına kadar bu konuyu gündemde tutalım!
Yoksa yavlar yakar zam istenmez, zam alınmaz! Sendika dilencilik yapmaz! Emekten gelen gücünü kullanır ve protesto eder, grev yapar, iş bırakır, iş yavaşlatır, muhattaplarını görüşmeye davet eder, görsel ve yazılı basını kullanır vesaire vesaire..
Şimdi bunlar da söyleyeceklerdir tabiki biz bu eylemlerin hepsini yaptık ama ilgili kanun bizim elimizi kolumuzu bağlıyor diye! Eğer gerçekten samimi iseler, onlarda istifa etsinler, ve hatta istifa konusunda öncülük yapsınlar. desinler ki; Bu kanunla yol yürünmüyor, biz üyelerimize ve onların geçindirdikleri ailelerine karşı mahcubuz, veballerini alıyoruz desinler. Emin olun çok daha fazla ses getirir bu eylem. ve bizde inanırız samimiyetlerine ve gider en ön sırada üyelik kaydı veririz.
Ama biliyoruz ki yapmazlar, yapamazlar! Yani demem o ki sevgili kamu çalışanı arkadaşlarım, kendimizle dalga geçmeyelim...Cesarette korku da bulaşıcıdır derler! Hadi biraz cesaret..
Bir arkadaşımız bura da "Memurla Dalga Geçilmesi" başlıklı bir konu açmış!
Memurla dalga geçmiyorlar, Onlar vazifeleri ne ise onu yapıyorlar! Malum sendikalar kendilerine kayıtlı üyelerin, son günlerin popüler deyimiyle; kamu işverenine karşı sesini yükseltmesine veya tepki göstermesi set çekiyorlar. Sendika değil de, bir çeşit ön alma, yumuşatma mekanizması gibiler. Çünkü onların vazifesi bu, onlara verilen görev bu!
Asıl Kamu çalışanı kendisiyle dalga geçiyor sanki! Bunu bir karşılaştırma ile açıklayayım. Bakınız hepimiz annemizi, babamızı ailemize çok severiz! onlar için yeri gelirse herşeyi göze alırız değil mi? Ailemizden herhangi biri bu sendikaların yıllardır bize verdiği zararın %1'ni verseydi, çoktan aramız bozulmuştu o aile ferdiyle! Belki de çoktan ilşkimizi kesmiştik değil mi?
Peki bu bitmeyen sendika sevgimize ne demeli? Bu korkunun kaynağı ne? ya da bu ne bağlılık? Bu toksit ilişkinin sebebi ne?
Yahu tamamen ayrılmıyorsanız bile geçici olarak ara verin bu sendika üyeliklerinize! Bakınız insanlar bile ilişkilerinde bir ayrılıp, tekrar başarabiliyorlar. Eminim sizler de başarabilirsiniz arkadaşlar. Artık bir hamle yapın, yapalım ki yılbaşına kadar bu konuyu gündemde tutalım!
Yoksa yavlar yakar zam istenmez, zam alınmaz! Sendika dilencilik yapmaz! Emekten gelen gücünü kullanır ve protesto eder, grev yapar, iş bırakır, iş yavaşlatır, muhattaplarını görüşmeye davet eder, görsel ve yazılı basını kullanır vesaire vesaire..
Şimdi bunlar da söyleyeceklerdir tabiki biz bu eylemlerin hepsini yaptık ama ilgili kanun bizim elimizi kolumuzu bağlıyor diye! Eğer gerçekten samimi iseler, onlarda istifa etsinler, ve hatta istifa konusunda öncülük yapsınlar. desinler ki; Bu kanunla yol yürünmüyor, biz üyelerimize ve onların geçindirdikleri ailelerine karşı mahcubuz, veballerini alıyoruz desinler. Emin olun çok daha fazla ses getirir bu eylem. ve bizde inanırız samimiyetlerine ve gider en ön sırada üyelik kaydı veririz.
Ama biliyoruz ki yapmazlar, yapamazlar! Yani demem o ki sevgili kamu çalışanı arkadaşlarım, kendimizle dalga geçmeyelim...Cesarette korku da bulaşıcıdır derler! Hadi biraz cesaret..
cihan27