Norm fazlası atamaları günü kurtarır, öğretmenin ebedi kaderi olur. Çözüm: Rotasyon

Mesleğin hapsedildiği o yapay "konfor alanı" kırılmadığı sürece, bu krizin çözülmesi imkansız. Sistem, konfor alanı genişletildikçe daha da tıkandı, adeta obezleşti. Zamanında "zorunlu hizmet affı" gibi popülist makyajlarla günü kurtaranlar, bugünkü tıkanıklığın bedelini ya hesap edemediler ya da görmezden geldiler.

Özellikle "eş durumu" kavramı, maalesef sadece merkeze kaçışın bir bileti haline getirildi. Oysa çözüm, her zaman ilçedekini alıp merkeze yığmak olmak zorunda değil; eşler pekala ilçede de kavuşabilir, aile birliği orada da sağlanabilir. "Aman kimse incinmesin, herkesin şartları dört dörtlük olsun" mantığıyla yönetilen bu süreçler, sonunda merkezlerin "depo öğretmenlerle" dolup taştığı, taşranın ise kan kaybettiği bir adaletsizliğe dönüştü.

Mevcut "norm fazlası" atamaları, sorunu çözmeyen, sadece yerini değiştiren adaletsiz bir pansuman tedbiridir. Asıl çözüm, köklü ve sistematik bir "Rotasyon" mekanizmasıdır. Ancak bu rotasyon bir sürgün mantığıyla değil, bir devir daim sistemi gibi işlemeli: Norm fazlası olan veya puanı düşük kalan personel ilçeye gidecekse de, oranın onun "ebedi kaderi" olmayacağını bilmeli. Belirli bir süre sonra bayrak değişimi yapılmalı, nöbet devredilmeli ki sistem yeniden nefes alabilsin. Aksi halde bu pıhtı, sistemi tamamen kilitleyecek.