Son Kelimeyi Alıp Başa Koyalım

ben de yalnızlığa dem vurmuş bir gecenin sabahına mutlu uyandım

Uyandım, yağmur damlalarının hüzünlü sesine.

Liman gibiydim sana, geldin iyileştin gittin.

gittin gideli zaman hiç akmıyor burda

burda olanları kimseye söylememesi için sıkıca tembihledi

tembihlerin işe yaramadı yine yalnızım

yalnızlığımla başbaşa bir karanlıktayım

Karanlıktayım ama bu defa korkmuyorum.

Korkmuyorum fırtınalardan çünkü onların sayesinde gemimi yüzdürmeyi öğreniyorum.

Öğreniyorum bazı şeyleri akışına bırakmayı.

Bıraktım her şeyi yerli yerine seninle savaşım da bitti kavgamda.

Kavgamda haklıyım tabii ki geri adım atmak yok.

Yok ki sana bir sitemim, vedamı ettim bütün yasanmisliklara.

Yaşanmışlıklar sis bulutuysa hayatımızda,gelecekle ilgili yanlış yorumlarımızda boğulmaktandır.

Boğulup gidiyoruz hayatın hengamesinde, durmak nefes almak bile lüks.

Lüks yaşantıdan uzak, sadeliğin içinde huzurlu ve mutluydu.

Mutlu olmasa arar sorardı.

Sorar dediğin sormaz oldu seviyor dediğinin gözü başka yerlerde geziyordu